Leiomyosarcoom (LMS)
Leiomyosarcoom (LMS) kanker is een zeldzame en agressieve vorm van wekedelenkanker. Op deze pagina vindt u betrouwbare en begrijpelijke informatie over wat leiomyosarcoom is, welke klachten kunnen optreden, hoe de diagnose wordt gesteld en welke behandelingen mogelijk zijn. Deze informatie is bedoeld voor patiënten, naasten en zorgverleners.
Wat is een leiomyosarcoom?
Een leiomyosarcoom is een zeldzame vorm van kanker (ook wel leiomyosarcoom genoemd) die ontstaat uit gladde spiercellen. Gladde spieren bevinden zich onder andere in:
- De wand van bloedvaten
- De baarmoeder (uterus)
- Het maagdarmkanaal
- De huid
Omdat deze spiercellen op meerdere plekken in het lichaam voorkomen, kan leiomyosarcoom zich op verschillende locaties ontwikkelen. Het behoort tot de groep wekedelensarcomen, een verzamelnaam voor zeldzame kankers van spieren, vet- en bindweefsel.
Leiomyosarcomen kunnen snel groeien en zich via de bloedbaan uitzaaien, vooral naar de longen, lever en botten.
Hoe vaak komt leiomyosarcoom voor?
Leiomyosarcoom is zeldzaam. Wekedelensarcomen vormen samen minder dan 1% van alle kankersoorten. LMS komt vooral voor bij volwassenen tussen de 40 en 70 jaar, maar kan ook bij jongere mensen voorkomen.
Waar kan leiomyosarcoom ontstaan?
Veelvoorkomende locaties van leiomyosarcoom zijn:
- Baarmoeder (uterien leiomyosarcoom)
- Buikholte en retroperitoneum (achter de buikorganen)
- Grote bloedvaten
- Armen en benen
- Huid en onderhuids weefsel
De locatie van de tumor is belangrijk voor de behandeling, het ziekteverloop en de prognose.
Symptomen en klachten bij leiomyosarcoom
De klachten bij leiomyosarcoom verschillen per persoon en per locatie. Veelvoorkomende symptomen zijn:
- Een pijnloze zwelling of knobbel die groter wordt
- Pijn of een drukkend gevoel
- Buikpijn, een vol gevoel of veranderingen in de stoelgang
- Onverklaarbaar bloedverlies (bijvoorbeeld bij uterien LMS)
- Vermoeidheid, verminderde eetlust en gewichtsverlies
Omdat de klachten vaak vaag zijn, wordt leiomyosarcoom soms pas in een later stadium ontdekt.
Diagnose: hoe wordt leiomyosarcoom vastgesteld?
De diagnose leiomyosarcoom wordt meestal gesteld in een gespecialiseerd sarcoomcentrum. Het onderzoek bestaat vaak uit:
- Beeldvorming zoals MRI, CT-scan of PET-scan
- Een biopsie (weefselonderzoek)
- Pathologisch onderzoek om het type sarcoom vast te stellen
Aanvullend onderzoek kan nodig zijn om te bepalen of er sprake is van uitzaaiingen (metastasen).
Behandeling van leiomyosarcoom
De behandeling van leiomyosarcoom is afhankelijk van het stadium van de ziekte, de locatie van de tumor en de algemene gezondheid van de patiënt.
Operatie
Een operatieve verwijdering van de tumor is meestal de belangrijkste behandeling, met als doel alle kankercellen weg te nemen.
Bestraling (radiotherapie)
Radiotherapie kan worden toegepast:
- Voor de operatie om de tumor te verkleinen
- Na de operatie om de kans op terugkeer te verkleinen
Chemotherapie
Chemotherapie wordt vooral ingezet bij:
- Uitgezaaid leiomyosarcoom
- Terugkeer van de ziekte (recidief)
Het effect van chemotherapie verschilt per patiënt.
Doelgerichte therapie en immunotherapie
In sommige gevallen kunnen doelgerichte medicijnen of immunotherapie worden ingezet, vaak in studieverband of bij gespecialiseerde centra.
Prognose bij leiomyosarcoom kanker
De prognose bij leiomyosarcoom verschilt sterk per persoon. Belangrijke factoren zijn:
- Het stadium van de ziekte
- Of de tumor volledig verwijderd kon worden
- De aanwezigheid van uitzaaiingen
- De locatie en grootte van de tumor
Uw behandelend arts kan u het beste informeren over uw persoonlijke vooruitzichten.
Leven met leiomyosarcoom
Leven met leiomyosarcoom kan grote lichamelijke en emotionele gevolgen hebben. Veel mensen ervaren:
- Angst en onzekerheid
- Vermoeidheid
- Veranderingen in werk, gezin en sociale relaties
Ondersteuning kan bestaan uit psychosociale zorg, revalidatie, fysiotherapie en contact met lotgenoten of patiëntenorganisaties.
Betrouwbare informatie en ondersteuning
Goede informatie helpt bij het maken van keuzes. Overweeg om:
- Vragen vooraf op te schrijven
- Iemand mee te nemen naar gesprekken
- Een second opinion te vragen in een sarcoomcentrum
